Visualisatie Ostara - innerlijk kind

Visualisatie innerlijk kind
Deze visualisatie kun je doen om weer in contact te komen met je innerlijke kind. Als je helemaal naar beneden scrolt, vind je de ingesproken versie.
De godin wordt binnen hekserij vaak opgedeeld in de maagd, moeder en crone (een vrouwelijke tegenhanger van de christelijke zoon, vader en heilige geest). Deze drie-eenheid omvat de verschillende fasen die we tijdens ons leven doorlopen. Je kunt de maagd of zoon zien als het archetype voor de maagdelijke fase in ons leven wanneer we nog ongebonden zijn en alle mogelijkheden open liggen. Een innerlijk kind kan verwijzen naar dat archetype, maar is vaak persoonlijker. Het is een stukje van jezelf dat je niet meer in je dagelijkse leven ervaart, maar dat wel bij je hoort of hoorde. Bijvoorbeeld de grapjas, het onbezonnen kind, de vrije geest of de kunstenares. We hebben geleerd om als volwassene niet meer kinderlijk onze emoties te laten zien en er is vaak geen ruimte meer om zorgeloos te spelen, experimenteren of proberen. We vinden dat we verstandig moeten zijn of ‘normaal’ moeten doen.

Ostara is een mooi moment om weer in contact te komen met je innerlijke kind. Bij de ritueeltips over Ostara kun je meer activiteiten vinden die je kunt doen om je innerlijke kind naar buiten te lokken, maar je kunt ook de onderstaande visualisatie volgen. In deze visualisatie heb ik het over een meisje, maar je kunt de visualisatie natuurlijk ook inspreken voor een jongen.

“Ga ontspannen zitten en haal een paar keer wat dieper adem. Laat je ademhaling wat dieper richting je buik zakken en voel hoe je buik met elke inademing omhoog komt en met elke uitademing wat inzakt. Je gaat zo in gedachten op zoek naar het kind dat in jou leeft. Terwijl je zo rustig doorademt, stel je je voor dat je in een weiland staat, vol met voorjaarsbollen. Je ziet narcissen, tulpen, blauwe druifjes en krokussen. Het is een prachtig, kleurrijk gezicht. Je geniet even van het uitzicht. Dan zie je op een afstand een meisje staan. Ze kijkt je een beetje uitdagend aan. Ze heeft mand in haar handen en zwaait naar je. Als je naar haar toeloopt, rent ze plotseling weg. “Pak me dan, als je kan!” roept ze naar je. Je loopt naar de plek waar ze net stond en ziet dat daar een ei ligt. Een heel kleurrijk ei, met een soort schilderij erop. Welke afbeelding zie je? Is dit iets wat je herkent uit je kindertijd? Je neemt het ei mee en loopt naar de plek waar het meisje nu staat te schaterlachen. Zodra je dichterbij komt, draait het kind zich weer om en spurt weg. Op de plek waar ze stond, ligt weer een ei. Dit ei symboliseert iets wat je zou willen, maar wat tot dusver niet is gelukt. Wat staat er op dit ei geschilderd? Welke eigenschappen van jouw innerlijke kind zouden daarbij kunnen helpen? Je pakt ook dit ei op.

Het meisje is een stukje verderop in het gras gaan zitten. Je loopt naar haar toe en ziet dat ze nog veel meer eieren in haar mandje heeft zitten. Je legt de twee gevonden eieren erbij. Ze glimlacht naar je: “Je bent niet zo snel meer, hè?” Je glimlacht terug. Dit meisje ben jij. Ze leeft in jou. Hoe lang is het geleden dat je zo uitbundig hebt geschaterd of zo snel hebt gerend? Het meisje schuift de mand met eieren naar je toe. “Deze zijn voor jou,” zegt ze. “Dit zijn dingen die ik kan, maar jij niet meer. Als je wilt, kun je ze zo uit de mand halen.” Je kijkt in de mand en ziet eitjes liggen. Waar staan deze eieren voor? Welke eigenschappen ben je kwijtgeraakt of laat je niet meer zo vaak zien? Wat zou je kunnen gebruiken en wat mag gewoon in die mand blijven liggen? Onzekerheden die je hebt overwonnen, hoef je misschien niet terug. Maar het vermogen om te spelen, te ontdekken, te giebelen en te dansen?

Het meisje staat op en steekt haar hand uit. Je hangt de mand met eitjes om je ene arm en pakt met je andere hand haar hand vast. Ze trekt je mee en samen rennen jullie over het grasland. Ze gaat steeds sneller en je moet je best doen om haar bij te houden. Buiten adem roept ze: “Gooi het mandje maar omhoog!” Je gooit de mand uit alle kracht omhoog en stopt om te kijken. De eieren spatten uiteen en vormen een prachtige regenboog, die boven jullie hoofden straalt. De kleuren rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo en paars komen als regendruppels op jullie neer. Je sluit je ogen en neemt al die kleuren in je op. Je voelt hoe ze aanvullen wat je van binnen soms mist. Met je ogen dicht merk je dat je begint te bewegen. Je danst in de regen van kleuren en zuigt alles in je op.

Dan open je je ogen en sta je alleen in de weide. Het meisje is verdwenen, net als de mand met eieren. Je hoort haar nog schateren, alsof het diep vanuit jezelf komt. Steeds harder en luider, totdat je zelf helemaal meedoet. Je lacht om het kind in jezelf, dat je op elk moment naar boven kunt halen. Het kind dat je eraan herinnert dat je elke dag opnieuw kunt beginnen. Dat spelen, plezier hebben en lachen van levensbelang zijn.
Je wordt je weer bewust van je ademhaling en sluit je ogen. Je wordt je bewust van je lichaam, de ruimte waarin je zit en je voeten op de grond. Je komt helemaal weer terug naar het hier en nu en wanneer je eraan toe bent, open je je ogen.”