Jaarwiel

Jaarwiel

In Brabant viert men nu carnaval, een feest waarbij verklede mensen in optochten lopen, met harde muziek, confetti en veel bier. De meesten denken dat carnaval een katholiek volksfeest is, dat net voor de vastentijd van 40 dagen werd gevierd. Maar eigenlijk is dit feest al veel ouder.
Heilige plekken
In de kerstvakantie waren we een weekje op Sardinië. Ik werd verrast door het prachtige eiland en de vele archeologische sites. We bezochten 3000-5000 jaar oude resten van tempels, steencirkels en graven. Nog los van het feit dat ik interessant vind om over oude culturen te lezen, hebben dergelijke plekken een extra aantrekkingskracht op me. Als je ervoor openstaat voel je de energie van die plek, van de talloze mensen die daar ooit offers hebben gebracht, hebben gebeden of rituelen hebben uitgevoerd.

Het zijn heilige krachtplekken geworden. Of misschien waren het dat al wel en zijn ze daarom uitgekozen. De indrukwekkendste plek die ik in mijn leven heb bezocht is stonehenge, maar tot mijn verbazing bestaan dergelijke stenen en steencirkels ook op Sardinië. En waar je bij stonehenge met massa’s toeristen van achter een hek mag kijken (wat alsnog erg bijzonder was), waren we hier helemaal alleen en mocht je overal tussendoor lopen en 'aanzitten’. Dat was heel gaaf, maar ook een beetje gek. Zo lazen we in de gids dat het binnenste heiligdom van een watertempel vroeger alleen door de religieuze leiders bezocht mochten worden. En nu kon je er zo plompverloren naar beneden lopen.

Krachtplaatsen bezoeken
Je bent vast wel eens in een kerk of tempel geweest, waar je het gevoel kreeg dat er iets bijzonders gebeurde. Er hangt een bijzondere sfeer, een bepaalde energie die je door simpelweg daar te staan kunt ervaren. Het kan voelen als een koude rilling, je nekhaartjes die overeind gaan staan of juist als een warme golf die door je lichaam gaat. De aarde zelf zit vol energie en door op de aarde te lopen kunnen we daarmee in contact komen. Maar sommige plekken lijken net wat meer energie te bevatten dan andere. Mensen gaan al eeuwenlang op bedevaart naar heilige plekken als Jeruzalem, Mekka of Lourdes, om te bidden of om kracht en genezing te vragen. Maar er zijn veel meer plekken op aarde die je als krachtplaats zou kunnen bestempelen. De meeste kerken zijn op plekken gebouwd waar daarvoor al ‘heidense’ rituelen werden uitgevoerd.

Wanneer je een krachtplaats gaat bezoeken, kun je vooraf bedenken met welke intentie je dat wil gaan doen. Wil je meer leren over de oude culturen die er leefden? Wil je jezelf opladen met energie? Wil je om genezing vragen? Het is goed om je te beseffen dat op zo’n plek al duizenden jaren rituelen werden gedaan of dat er talloze mensen begraven liggen. Gewoon even onderdeel mogen zijn van zo’n plek is al erg bijzonder. Neem de tijd om contact te maken met die plek. Dwaal een beetje rond en volg je intuïtie tijdens het rondlopen. Wie weet stuit je op een plek die je anders niet gezien zou hebben. Zoek een plek uit die prettig voelt en ga zitten om even te mediteren, een moment voor je uit te staren of een kleine spreuk uit te spreken. Wil je een gevonden steen, veer of takje meenemen, vraag dan in gedachten of dat oké is. Bedank daarna de energie van die plek door een klein offer achter te laten. Dat kunnen wat kruiden zijn, wat zaadjes voor de vogels of een eigen haar. Het is belangrijk dat het de plek niet schaadt of vervuilt. Als je een steentje, veer of tak hebt meegenomen kun je die thuis een plekje op je altaar geven, om zo de energie van die krachtplaats langer bij je te houden. Ook kun je het voorwerp gebruiken om er een krachtstok of een buideltje van te maken.
Jaarfeest Imbolc
Imbolc is de tijd dat het nieuwe leven nog in de buik van moeder aarde sluimert en zich opmaakt om weer tevoorschijn te komen. Dit is voor mij echt een ‘in between’ periode.
Deze visualisatie kun je goed doen als onderdeel van je Imbolcviering om zo je nieuwe plannen en dromen van energie te voorzien.
De regenboog heeft iets magisch. Een regenboog ontstaat doordat in druppels water (regen) het zonlicht op verschillende manieren wordt weerkaatst. Daardoor is het logisch dat in het oosten de regenboog in verband wordt gebracht met yin en yang. De regenboog verenigt als het ware water (regen) en vuur (zon).
Samhain in oktober staat echt in het teken van de donkere tijd van het jaar en daardoor ook met je schaduwkanten. Met Joel (of de Engelse schrijfwijze Yule) vieren we de terugkeer van het licht.
In de vorige heksenkrant schreef ik over het thema loslaten. Het loslaten van overleden geliefden is een speciaal soort loslaten dat qua thema beter past bij Samhain dan bij Mabon. De Kelten geloofden vroeger al dat de sluiers tussen onze wereld en de onderwereld eind oktober het dunst waren. In deze periode van het jaar kennen we meer feesten die te maken hebben met de dood, spoken en geesten.
Het jaarwiel draait verder en voor je het weet staat het nieuwe (heksen)jaar voor de deur. De dagen worden korter en het weer guurder. Het is de tijd van Samhain, waarbij we het oude kunnen omzetten in het nieuwe. Voor mij zelf speelt de transformatie van een twintiger naar een dertiger: deze week worden zowel mijn man als ik 30. Aan de ene kant zegt zo’n cijfer me niet zoveel, maar aan de andere kant is het een mooi moment om stil te staan bij wat ik in deze dertig jaar heb bereikt en hoe ik de komende tien zou willen invullen. Ronde getallen spreken toch meer tot de verbeelding dan van 28 naar 29. Een mooi moment voor een transformatieritueel, dat we komende zondag tijdens de jaarfeestviering Samhain zullen gaan doen.
Het gewone leven is weer begonnen. Zo voelt dat altijd voor mij na de lange zomervakantie waar ik als docent van mag genieten. We naderen de herfst en wie de afgelopen week buiten is geweest, zal die al duidelijk gevoeld hebben. Het waait, het stormt en het regent. Tijd voor de bomen om hun voedingsstoffen terug te trekken en langzaamaan hun blad los te laten.
Zoals ik in een eerdere heksenkrant al schreef, is handvasten van oorsprong een Keltische traditie. Hier kennen we de term 'tying the knot' van. Tijdens het handvasten worden de handen van het stel met linten of touwen aan elkaar gebonden, wat staat voor de verbinding die ze aangaan. Dat kan voor een jaar of levenslang zijn, of zolang de liefde duurt. De touwen worden niet strak getrokken, omdat het een verbintenis uit vrije wil symboliseert.
Page 1 of 2