Ritueel Mabon - loslaten

Mabon is het tweede oogstfeest, tussen Lammas en Samhain in. Afgelopen week werden de maisvelden achter ons huis leeggehaald en konden we appels uit de tuin plukken. De eerste walnoten beginnen van de boom te vallen. Waar met Lammas vooral de graanoogst centraal stond, is het met Mabon tijd om fruit en noten te oogsten. De overvloed begint op z’n eind te lopen en het is daarom een goede tijd om terug te kijken naar het afgelopen jaar. Welke van je doelen/wensen zijn gelukt? Wat wil je nog meenemen en wat mag je loslaten? Net als de bomen hun bladgroen terugtrekken en daarna hun blaadjes laten vallen, kunnen wij in de herfst hetzelfde doen met onze ervaringen. We slaan de herinneringen, nieuwe vaardigheden en kennis op en laten daarna los wat we niet meer nodig hebben.

Ritueel met Mabon
Regelmatig krijg ik de vraag wat rituelen precies zijn. Op die vraag valt niet één antwoord te geven, er zijn talloze rituelen in alle soorten en maten. In de heksenkrant beschrijf ik meestal een ritueel dat je alleen kunt doen, maar deze keer beschrijf ik de uitwerking van een ritueel dat ik een paar jaar geleden met een groep tijdens Mabon uitvoerde. Je kunt het ritueel natuurlijk ook alleen uitvoeren. We begonnen dit ritueel met het trekken van de cirkel en beëindigden het met het opheffen daarvan.

Benodigdheden: een vuurvaste schaal (of ketel), droge herfstblaadjes, stiften

Ik pak de ketel op die gevuld is met herfstblaadjes en zeg:
“De herfst is in aantocht.
Een tijd van loslaten,
Opslaan van herinneringen,
Opgeven van het oude,
Om ruimte te maken voor wat komen gaat.”

De schaal wordt rondgegeven en iedereen pakt er om de beurt een blaadje uit, tot ieder er in totaal drie heeft.

“Neem een moment om je ogen te sluiten.
Deze blaadjes zijn een restant, dat wat over is. Dit jaar hebben ze de boom van voeding voorzien, licht omgezet in energie. We waarderen hun bijdrage, hun kracht en hun leven. Nu is dat leven teruggestroomd de boom in. Alle herinneringen, alle energie, alle kracht ligt opgeslagen. Dit is het restant. Het is slechts een afdruk van wat het ooit is geweest. De boom weet wanneer het tijd is om los te laten en als we verder durven te kijken dan onze angsten, weten wij dat ook.”

Ieder pakt het eerste blad, houdt het even tussen z’n handen en schrijft er dan iets op wat hij/zij los wil laten. Zo gebeurt dat met alle drie de blaadjes.

Ieder gooit de blaadjes in de ketel en pakt een instrument (drum of ratel). Ik steek een blaadje aan en doe deze terug de ketel in.

We wakkeren de vlammen aan met onze ratels en drums en herhalen ondertussen:
“Brand, brand, brand,
Bladeren vol angst,
Brand, brand, brand,
Bladeren vol zorgen,
Ik laat jullie nu los,
Ik laat jullie nu gaan,
Als ik opsta morgen,
Is het met jullie gedaan/
Kan ik jullie weerstaan/
Kan ik jullie verslaan.”

De laatste regel verandert steeds en als je het ritueel thuis uitvoert, kun je de zin iets aanpassen naar bijvoorbeeld: “Kan ik mijn onzekerheden verslaan”.

Zodra het moment daar is, stopt iedereen met ratelen en kijken we stil hoe de rest van de bladeren wegsmeulen. De as wordt later buiten uitgestrooid, als voeding voor het nieuwe.