Print this page

Rituelen

Het thema loslaten is uitermate geschikt om in ritueelvorm te doen. Het is een onderwerp waar veel emoties bij komen kijken (verdriet, boosheid, angst, maar ook gevoelens van vrijheid of opluchting) en daarom is het fijn om dat abstracte om te zetten in fysieke handelingen. Dat is in wezen wat een ritueel is: je maakt iets abstracts zoals een wens of een idee tastbaar door er woorden en handelingen aan te koppelen. De handelingen zijn niet lukraak gekozen, maar vaak afgestemd op eeuwenoude tradities (zoals het trekken van de cirkel, branden van kaarsen of wierook) en gekoppeld aan je persoonlijke situatie. Je kunt bijpassende kleuren kiezen, zelf wierook maken van kruiden of je ritueel uitvoeren op een specifieke dag. Al die aspecten zorgen ervoor dat je tijd en aandacht steekt in wat je wil bereiken. De woorden die je kiest voor de spreuk maken dat je je intentie nog beter kunt richten.
Ik merk dat cursisten vaak bij het deel over rituelen even vastlopen in de cursus. Het duurt dan wat langer voor ik dat huiswerk ontvang of ik krijg een mail met de vraag of ze het wel goed zullen doen. En of het écht geen kwaad kan om zo’n ritueel uit te gaan voeren. Het is toch best spannend om je met rituelen bezig te houden. Veel van de vooroordelen die gekoppeld zijn aan hekserij hebben te maken met rituelen en magie. Ze werden onder het christendom gekoppeld aan samenwerken met de duivel en die nare bijsmaak zit er nog steeds aan vast.

Verantwoordelijkheid
Toch is er in wezen niets engs of onnatuurlijks aan rituelen. Voor mij is het juist een heel aardse manier om bezig te zijn met je leven vormgeven, een pad uitstippelen en daarvoor gaan. In mijn beleving is een ritueel nooit een manier om iets af te dwingen. Je kunt iets nog zo graag willen, maar dat wil niet zeggen dat het goed is dat het gebeurt. Andermans pad mag er niet zomaar door veranderd worden en ook is het soms de vraag of het goed is voor jouw eigen pad. Er spelen soms dingen die wij niet zomaar overzien. Ik kies er daarom altijd voor om aan het einde van een spreuk, wanneer die niet puur mijzelf en mijn ontwikkeling betreft, een beschermzin in te voeren. Dat kan iets heel simpels zijn als: “Schaad niemand met deze spreuk, dan blijft het voor iedereen leuk” of “Laat ieder deze spreuk horen, maar niemands rust verstoren.”

Toen ik net begon met rituelen had ik zo’n ‘beschermzin’ regelmatig nodig. Dan waren het dingen die ik wenste die mogelijk anderen konden schaden. Niet omdat ik iemand pijn wilde doen, maar een ritueel uitvoeren om een nieuwe baan te krijgen kan in wezen natuurlijk een andere kandidaat schaden. Tegenwoordig gebruik ik zo’n zin vrijwel nooit meer. Rituelen of spreuken die ik nu nog maak, gaan bijna alleen nog over mijn eigen ontwikkeling. Als een soort mantra of houvast, die me helpen om iets los te laten of me open te stellen bijvoorbeeld. Ik wandel graag het pad dat voor me komt te liggen en heb er veel vertrouwen in dat op mijn pad komt wat bij me past. Al heb ik voor het krijgen van mijn nieuwe woning laatst wel nog een klein ritueel gedaan. Mét beschermzin.

Ik denk dat het belangrijk is om je niet blind te staren op een ritueel. Ik ben ervan overtuigd dat het veel kracht bezit, zowel de handelingen als de woorden. Al helemaal wanneer je er oeroude gebruiken aan koppelt zoals een cirkel trekken. Maar als iemand in de huidige woningmarkt een ritueel uitvoert om een koophuis te bemachtigen en vervolgens alleen de vraagprijs biedt, is de kans groot dat je wordt overboden. En als je graag wil afvallen, maar naast een ritueel uitvoeren niets aan je eet- of beweegritme doet, dan is de kans dat het helpt klein. Magie helpt om energie en intentie te richten, maar magie alleen is niet genoeg. De rol die je zelf speelt is ook enorm belangrijk.

Rituelen schrijven
Een ritueel is altijd persoonlijk. Ik heb nog een paar boeken in mijn boekenkast staan die ik in mijn begintijd kocht, waar kant-en-klare spreuken in staan met bijpassende kleuren, weekdagen en maanstanden. Ik blader daar nog steeds weleens doorheen en geniet dan van het toch wel magische gevoel dat ze oproepen. Maar ik denk dat een goed ritueel altijd zelf her- of geschreven is. Jij voert het uit dus het is belangrijk dat de woorden precies bij je passen en handelingen niet onprettig aanvoelen.

Wel gebruik ik altijd een vaste opbouw: cirkel trekken door de elementen aan te roepen, de god/godin uitnodigen (of een specifieke god/godin/energie die op dat moment past), een korte meditatie met visualisatie, dan de handelingen/spreuk die ik wil koppelen aan het thema en daarna het dankzeggen en opheffen van de cirkel. Deze vaste opbouw is voor mij een manier om het ritueel te koppelen aan de talloze andere rituelen die door de eeuwen heen zijn uitgevoerd. Door heksen, maar ook in allerlei andere culturen en religies. De attributen op het altaar, versierd met natuurvondsten passend bij het seizoen, maken dat de rituelen telkens vertrouwd aanvoelen. Al geloof ik ook dat een spreuk opzeggen net zo goed zonder voorwerpen kan. Het ritueel zelf maakt het plechtiger, tastbaarder.

Persoonlijk ritueel
Ik had het afgelopen jaar behoefte aan wat houvast bij het loslaten met een spreuk. Of een gedicht, of mantra, net hoe je het wil noemen. Eerst voerde ik een klein ritueel uit en daarna herhaal ik de spreuk regelmatig wanneer ik daar behoefte aan heb. Daardoor haal ik telkens een klein beetje van die energie terug naar het moment en daar put ik kracht uit. Omdat het zo’n persoonlijk ritueel is, zal ik hier een iets algemenere versie delen. Die kun je dan zelf weer persoonlijk maken. De spreuk is wel precies zoals ik hem gebruik.